Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Φανταστικά Ζώα και Πού Βρίσκονται (2016)


Η ταινία που όλοι περιμέναμε από τότε που ανακοινώθηκε είναι επιτέλους στους κινηματογράφους και είναι ακόμη πιο τέλεια απ' ότι υποθέταμε (φυσικά!). Η Ρόουλινγκ αποδεικνύει για άλλη μια φορά πως είναι ικανή να μας χαρίσει μοναδικές ιστορίες και να χειριστεί με επιδεξιότητα τον κόσμο των μάγων που η ίδια δημιούργησε, ενώ φυσικά δε λείπουν οι ανατροπές και είναι και περισσότερες απ' ότι έχουμε συνηθίσει!
Η μικρή μας ομάδα, ωραία εναλλακτική στο τρίο Χάρι-Ρον-Ερμιόνη

Όλα ξεκινούν με τον Βρετανό Νιουτ Σκαμάντερ (Eddie Redmayne) που φτάνει στη Νέα Υόρκη με μια βαλίτσα γεμάτη μαγικά πλάσματα, κι εκεί του ξεφεύγουν μερικά, που μπορεί μεν να μην είναι και τόσο επικίνδυνα, η κατάσταση όμως στην αμερικάνικη μεγαλούπολη είναι τεταμένη, αφού οι Αμάγοι (οι Μαγκλ) είναι ένα βήμα από το να ανακαλύψουν την ύπαρξη των Μάγων. Στην αναζήτηση των μαγικών ζώων που του ξέφυγαν, θα βοηθήσουν η Τίνα, μια πρώην Χρυσούχος και η αδερφή της Κουίνι, που διαβάζει τη σκέψη, αλλά και ο Μαγκλ Τζέικομπ Κοβάλσκι, ένας γλυκούλης αρτοποιός που θα γίνει ο πιο αγαπημένος μας μη μάγος, και πέρα από τα ζώα που ψάχνουν, θα έρθουν αντιμέτωποι και με μια μυστήρια τύπισσα που κυνηγάει τους μάγους βάζοντας ορφανά παιδιά (!) να μοιράζουν τα φυλλάδια της οργάνωσής της, αλλά και το αμερικανικό υπουργείο μαγείας με τον επικεφαλής της ασφάλειάς της, τον υπερσέξι Κόλιν Φάρελ, που είναι ικανός για όλα!
Η τρελοΜαίρη-Λου και τα "παιδιά" της, που θα μπορούσαν να είναι και φανατική θρησκευτική οργάνωση,
αλλά δεν είναι, κάτι που μου άρεσε και το προτιμώ.

Οι ηθοποιοί φυσικά είναι πολύ καλοί στους ρόλους τους, ο βραβευμένος με Όσκαρ Redmayne δε θα μπορούσε να μην είναι, κι ας μη μου αρέσει και τόσο προσωπικά, κάνει το Χάφλπαφλ να μοιάζει πολύ badass, οι γυναίκες της ιστορίας είναι ιδιαίτερα γλυκές (και Ω, Θεέ μου, τι φοβερά ρούχα φοράνε!!!), η ατμόσφαιρα της Νέας Υόρκης του '30 είναι Φ-Α-Ν-Τ-Α-Σ-Τ-Ι-Κ-Η, τα μαγικά ζώα δείχνουν πολύ ωραία στο 3D και η ταινία μου άφησε και μια φιλοζωική αίσθηση. Αναφορές έχουμε και στον Γκρίντελβαλντ αλλά και στον Ντάμπλντορ, δεν βλέπουμε όμως καθόλου ούτε το Χόγκουαρτς αλλά ούτε και την αμερικανική σχολή μαγείας, Ιλβενμόρνι.
Πότε έγινε τόσο γοητευτικός ο Κόλιν Φάρελ;;;!!!

Η αίσθηση του να βλέπεις για πρώτη φορά στον κινηματογράφο μια ιστορία της Ρόουλινγκ, πρωτόγνωρη για μένα, μου άρεσε μεν, αλλά θα προτιμούσα να την είχα διαβάσει (και ξαναδιαβάσει) πρώτα σε ένα βιβλίο. Τώρα νιώθω πως θα ήθελα να δω μερικές εκατοντάδες φορές την ταινία για να εντοπίσω όλες εκείνες τις λεπτομέρειες που μπορεί να μου διέφυγαν στην πρώτη μου προβολή.

Η γεύση που μου άφησε τελικά η ταινία ήταν γλυκιά, σα να είδα μόλις κάτι κλασσικό του '90. Δε μπορώ καθόλου να προβλέψω τη συνέχεια, που ελπίζω να είναι τουλάχιστον του χρόνου, μακάρι να ξαναδούμε τους ήρωες αυτής της πρώτης ταινίας γιατί πραγματικά τους αγάπησα! Το σίγουρο είναι πως έχουμε να δούμε την αμερικανική σχολή μαγείας, τη μάχη ανάμεσα στον Γκρίντελβαλντ και τον Ντάμπλντορ, και περισσότερα πράγματα από αυτά που δεν ξέραμε για το παρελθόν των μάγων. Ας ελπίσουμε οι φήμες για τουλάχιστον πέντε ταινίες να είναι αληθινές!

Εσείς το είδατε; Πώς σας φάνηκε; 

3 σχόλια:

  1. Πρόκειται να την δω σύντομα στο σινεμά. Μέχρι τώρα είχα κάποιες επιφυλάξεις για το αν θα μου αρέσει αυτό που θα δω, αλλά μετά από αυτό το post, απέκτησα περισσότερες ελπίδες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μου άρεσε πολύ κι εμένα!!! Οι τέσσερις κεντρικοί χαρακτήρες ήταν γλυκύτατοι και τον Newt πραγματικά τον λάτρεψα! Κι εγώ προτιμώ που δεν είναι μια φανατική θρησκευτική οργάνωση γιατί ομολογώ ότι είχα κάποιους ενδοιασμούς σχετικά με αυτό! Αλλά η Rowling κάνει πολύ καλή δουλειά και δεν προκαλεί το θρησκευτικό αίσθημα αλλά εστιάζει στην ιστορία που θέλει να πει και στα μηνύματα που θέλει να περάσει. Το μόνο κακό είναι ότι ορισμένες φορές η πλοκή δεν είχε ροή (ειδικά στο σημείο μετά αφού παλεύουν στο πάρκο το Erumpent που καταλήγουν από τη μια στιγμή στην άλλη στο MACUSA στα χέρια της Tina) και αυτό μάλλον δεν οφείλεται τόσο στη πρώϊμη σεναριογραφική προσπάθεια της Rowling αλλά στην επιμονή των σκηνοθετών να κόβουν σκηνές απ'τις ταινίες, λες και δεν μπορεί να υπάρξει ταινία χωρίς κομμένες σκηνές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχα δε νομίζω να υπάρξει ποτέ ταινια χωρις κομμενες σκηνες! Μου φανηκε καλη αρχη παντως, και περιμενω με ανυπομονησια τη συνεχεια (που θα αργησει ΤΟΣΟ πολυ :( )

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...