Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

Σαρτρ Εναντίον Καμύ

Αυτό το μήνα είπαμε να διαβάσουμε δύο Γάλλους συγγραφείς που για κάποιο λόγο βρίσκονται συχνά σε αντίπαλα στρατόπεδα στις προτιμήσεις βιβλιόφιλων. Ο Σαρτρ και ο Καμύ είναι δύο από τα μεγαλύτερα ονόματα της λογοτεχνίας του 20ου αιώνα, που χάρισαν στο αναγνωστικό κοινό λίγα μυθιστορήματα, μερικά θεατρικά και αρκετά φιλοσοφικά έργα. Αρχικά, οι δυο τους ήταν ακόμη και φίλοι, στη συνέχεια όμως, οι θέσεις του Σαρτρ, σχετικά με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Ρωσίας και την τακτική επιβολής του κομμουνισμού από τον Στάλιν, ξένισαν τον Καμύ (ο πρώτος τη θεωρούσε αναγκαία, ο δεύτερος υποστήριζε τη ζωή και την ειρήνη) και οι δυο τους βρέθηκαν απέναντι. Κι όταν το 1964 ο Σαρτρ βραβεύτηκε με το Νόμπελ λογοτεχνίας, το αρνήθηκε, λέγοντας πως ένα τέτοιο βραβείο δεσμεύει την ελευθερία του βραβευμένου και πως γενικά δε δεχόταν βραβεία, μάλιστα ισχυρίστηκε ιδιαίτερα πως δεν το έκανε από προσωπική ευθιξία για το γεγονός ότι ο Καμύ είχε πάρει το ίδιο Νόμπελ πέντε χρόνια νωρίτερα. Βέβαια, δεκαπέντε χρόνια μετά το θάνατο του Αλμπέρτ Καμί, ο 70χρονος πλέον Ζαν Πολ Σαρτρ, ερωτώμενος για τη σχέση του με τον συγγραφέα του "Ξένου", απάντησε πως ήταν πιθανότητα ο τελευταίος καλός του φίλος!

Στη Λέσχη του Τρελοκαπελά, λοιπόν, είπαμε να πάρουμε μια γεύση από τους δύο αυτούς συγγραφείς, διαβάζοντας μέσα σε ένα μήνα ένα μυθιστόρημα από τον καθένα για να μπορέσουμε έτσι να διαλέξουμε ποιον από τους δυο προτιμούμε κυρίως ως συγγραφέα και πέρα από τις πολιτικές τους πεποιθήσεις. Διαλέξαμε σε γενικές γραμμές τη Ναυτία του Σαρτρ και τον Ξένο του Καμύ, αλλά αφήσαμε και λίγο ανοιχτή την επιλογή, αφού ο βασικός στόχος ήταν να διαβάσουμε κάτι από τον καθένα και να βρούμε ποιον προτιμούμε. Παρακάτω θα βρείτε και τις εντυπώσεις μερικών βιβλιοφάγων για τα βιβλία που διάβασαν και θέλησαν να δημοσιευτούν στο άρθρο.

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2015

Younger

Είχαμε ξαναναφερθεί στη συγκεκριμένη σειρά, στις βιβλιοταινίες και βιβλιοσειρές που περιμέναμε μέσα στο 2015. Είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Pamela Redmond Satran (που δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά) και αφορά τη ζωή της πρόσφατα χωρισμένης 40άρας Λίζα Μίλερ (Sutton Foster) που από νοικοκυρά και μητέρα, αποφασίζει να επιστρέψει στην προηγούμενη ζωή της και να συνεχίσει την καριέρα της από εκεί που την άφησε. Μόνο που κανείς δε θέλει να προσλάβει μια 40άρα, ιδίως όταν τα ίδια τα αφεντικά έχουν τα μισά της σχεδόν χρόνια κι εκείνη πέρα από το ότι δεν ήταν ενεργή εδώ και μια 20ετία στο χώρο, δεν γνωρίζει λέξη από τη σύγχρονη γλώσσα της τεχνολογίας, της κοινωνικής δικτύωσης και όχι μόνο... 

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2015

Περιπέτειες στην ξαπλώστρα μου... (μέρος 4ο)

Άκρως εποικοδομητικό το φετινό καλοκαίρι για τη βιβλιοθήκη της Αλίκης, καθώς είχα τρεις ολόκληρους μήνες διακοπές (την ανεργία εδώ στην εξωτική Κατερίνη τη λέμε διακοπές!) και μια και η θάλασσα είναι δυο βήματα, τύπου ξυπνάς και βρέχεις τα πόδια σου (λέμε τώρα) και το καλοκαίρι ήταν από τα πιο ζεστά που περάσαμε ποτέ, κάθε μέρα είχε το ίδιο κι απαράλλαχτο πρόγραμμα: πρωινό ξύπνημα, φετούλες με βούτυρο και μαρμελάδα ροδάκινο της γιαγιάς (άλλο να σας το γράφω κι άλλο να το δοκιμάζετε!!), λίγο διάβασμα, μαγιό, θάλασσα, φαγητό στο ταπεράκι (γιατί αλλιώς θα πάθουμε τίποτα από το πολύ σάντουιτς), μπάνιο, ξάπλα στην αμμουδιά, βιβλίο, σουσού με τη μαμά, κι άλλο μπάνιο, κι εκεί που πήγαινε να πέσει ο ήλιος, λέγαμε ντάξει τώρα θα αντέξουμε να γυρίσουμε στο σπίτι, επιστροφή, πότισμα λουλουδιών, παιχνίδι με το νερό στο μπαλκόνι και την αυλή για λίγη έξτρα δροσιά, ντουζάκι, μπαλκονάκι, βιβλιαράκι ή ταινιούλα μέχρι να αεριστεί καλά καλά το σπίτι που το 'χαμε όλη τη μέρα κλειστό μη τυχόν και μπει στάλα ήλιου και βράσει και μείνουμε άστεγοι, ύπνος ανάσκελα με τα χέρια και τα πόδια ανοιχτά και σε απόσταση από το μπόιφρεντ (Καρκίνος και αγκαλίτσας, αν έχετε το Θεό σας ακόμα και τα καλοκαίρια με τους 40 βαθμούς υπό σκιάν!!!!) που το ότι δεν τον σκότωσα αυτό τον Ιούλιο ακόμα κι εκείνον τον παραξενεύει και όπως καταλαβαίνετε, διάβασα ΠΟΛΛΑ βιβλία φέτος. Λίγο η Λέσχη του Τρελοκαπελά και τα γαλλικά βιβλία της, λίγο το ότι άλλο βιβλίο διάβαζα το πρωί, άλλο στη θάλασσα και άλλο το βράδυ, κάναμε μια γερή μπάζα φέτος και είμαι πολύ ικανοποιημένη!

Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2015

Κι αν ο Χάρι Πότερ ήταν Έλληνας;

Μια αφορμή ήταν αυτό εδώ το άρθρο που λέει τι θα γινόταν αν ο Χάρι Πότερ ήταν Γάλλος, αλλά και μια συζήτηση που είχαμε με τον αδερφό μου βγαίνοντας από το σινεμά μετά την πρώτη προβολή της τελευταίας ταινίας. Για να δούμε αν τα θυμάμαι τόσα χρόνια μετά... Προειδοποίηση φυσικά, το παρακάτω άρθρο περιέχει και κάποια ΣΠΟΪΛΕΡ!!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...